İçimden ve sokaklardan  1-Her  üç ayda bir hamile olan kedim comparsita,camın kenarına atladı.Yemek bekliyor.Koştum hemen mamayı kaba koyacağım ama biliyorum ki hemen yemez.Önce yanağımı diliyle ufacık yalar,başını başıma dayar,sonra yemeğine başlar.Baş kızım baş dersem de başını tekrar başıma sürter.Bu onun teşekkürü.Gözlerimi yaşartır bazen .Sokaktaki kazı kazan satan bayinin önündeyim.Ada-mın biri nefes nefese ,abla hemen bir kazı kazan ver büyüsü bozulmadan.Ne oldu ki?Başıma kuş sıçtı,Bana çıkması lazım artık.Kredi aldım,nasıl ödeyeceğim bilmem Kadın yüzüne baktı adamın ciddi mi diye.Adamın yüzü ciddiyetten beklentiye dönüşen heyecanıyla inanç doluydu.Kazıdı kağıdı,ah bir sıfır daha olsaydı deyip gözyaşlarına boğulurken,dayanacak başka hiçbir şeyim yok dedi.Bu kuşlar daha çok sıçsa,benim satışım patlar dedi satıcı sırıtarak.Bugün bütün kasvetimi yenip doktora gittim dedi biri. Göğsümde üç ,koltuk altımda bir kist varmış.Geçmiş olsun hanım abla dedi satıcı.Doktor parça alınacak dedi,gittim o odanın kapısına,ayaklarım titredi,bir terleme bir terleme.Kaçtım oradan.Niye kaçtın ki?Kötü oldum,korktum.Kocamı aradım,gelsin diye,yüreğim o kapıdaki gibi ağzımda.Para mı var da geleyim deyip kapattı telefonu.Kardeşimi aradım,büyütmüşsündür abla,kimse yok mu eniştem falan.Ağlama ya da ağla çekinme ağla.Herkes yalnız aslında derken sarıldı kadın satıcıya.