Terapi 3-Akla ziyan günlere ulaştıysak,genellikle olayları evirip çevirip tekrar düşünüyor,tekrar kahroluyor,çaresizliğimizi kusuyoruz kendimize.Böyle yaptıkça konuyu içimize bilinçaltımıza iyice ezberletiyoruz.Unutmayı zorlaştırıyoruz da kötüsü farklı bakmayı unutuyoruz.Oysa konuya tam tersinden bakmayı oyun haline getirebilsek.Daha derini ben bu konuya neden bu kadar alındım,üzüldüm diyebilsek.Oralarda bir yerde kendimize sevgimizi unuttuğumuzla karşılaşırız.Beğenmediğimiz,bize dert olan bir hatamızı anımsarız.Biz geçit vermişizdir,o olayın oluşuna,kendimize kızarız bir kez daha.Sarılın kendinize,utanmayın korkmayın ben ne yapıyorum diye.Kollarınızla sarın bedeninizi.Başkasını beklemeyin.O zamanki sen yaptı bu hatayı,anlamamıştın bugün anladığını deyin kendinize.Üzülmenin bir şeyi değiştirmeyeceğini iyice ezberletin kendinize.Kuru bir ezber değil bu.Denenmiş bir doğru.
27 Aralık 2020 Pazar
6 Aralık 2020 Pazar
İçimdekilerle sokaklarda 20-Bugün yürümeye hasret bir gündü.Neyse ki,yine gece oldu.Güneşi bu yüzden çok severim,sözünü tutar ve doğar,batar yine yine.Bir türlü uykuya dalamam.Başını yastığa koyunca uyumalara bayılırım bu yüzden.Saat gece üç dolaylarında bir bağrışma sesi geldi penceremin önünden.Bir kadın haykırışıydı,beni mahvettiler,yapmayın dedim dinlemediler imdaat.Birileri polisi aramış olmalı ki,geldiler iki kişi.Perdeyi aralayıp bakıyorum.Kadını ikna etmeye çalışıyorlar adını da söyleyip,hadi herkesi rahatsız edeceksin,kalk hadi diyerek.kadın diretiyor.Erken saatlerde derse giderken görürdüm bu kadını,bir ağacın dibinde sığınamadan sığınmış,gözleri yara içinde,ağzından salyalar akıyor,genç daha.Acı içinde kalırdım.tanıdım,aynı kadın.sürüklediler o kurtulup bahçeye girdi.Penceremin önünde beton bir alan var oraya çöktü.Camı araladım,polislere;bırakın kalsın burada dedim.Rahatsız olmayın sakın dediler.Yok dedim bırakın.Peki deyip gittiler.Yıllar önce insanı tanımadığım,sevdiğim yıllarda olsaydı onu içeri alır,yatırırdım.Ama yapmadım,gidip yattım,bütün gece kadın inledi ağladı,ben de içerde kahroldum.Sabah kahvaltı hazırlayıp koştum vermek için,gitmişti.Buranın yerlilerinden birine sordum,tanıdı.O kadın genç kızlığında tecavüze uğradı.Adam aldırmadı elbette.Aileyi susturdu.Şimdi büyük bir mağazanın sahibi.Kızla çevre alay etti,suçladı.Aile önceleri baktı ona ama o evden kaçmaya ,sokaklarda yaşamaya başladı.bir çok kez tecavüze uğradı,kürtaj edildi.Aile de bıraktı onu kendi kimsesizliğine,dedi.Vücudu harabeye dönmüş bu kadına bile tecavüz edilebiliyordu.İnsan denen yaratığa nefretim bir kez daha kanıtlanmış oluyordu ne yazık ki.......