İçimizdekilerle sokaklarda 36-Kahve falı nedeniyle arkadaşlarla yine atıştık.Bu kez fincan başı 100 tl dedim,inanmıyorlar içten söylediğime ,biri tamam bak dedi,parası peşin dedim.Siz telveye bu kadar anlam yüklüyorsanız sizden para yolmaları da çok doğal,deyince ama senin falların çıkıyor demezler mi.Bir daha bu konuda benimle konuşmayın deyip kapattım.Annem rahmetli,sen adam olmazsın derdi.Ona göre fal bakıp yolmalıydım önüme geleni.Okuma yazma bilmeseydim haklısın, derdim.Ben babama benzedim.Okumaktan,bilimden yana olan babama.İki yüzlü de olamadım,alıcı satıcı iseniz olmalısınız oysa.Ticaretin,servetlerin ardında da bu vardır.Her servetin ardında cesetler yatar der bir düşünür.Kültür tarihi bunu örnekleriyle doludur.Bugün gelinen noktayı değerlendirmek için de bir kültürel birikim gerektiği açık.Sokak köpeğimiz paspas uyutuldu.Onun yattığı yerden geçerken gözlerim sulanıyor.Bir manda yüreği nakli olsa ilk ben yaptıracağım ama mandalar bile arada bir anlamlı bakardı.

 Kendimizle sokaklarda 35-Havalar nisanda bile soğuk ve yağışlı.İnsan, Tesla'nın atmosferle oynama,ona istediğini yaptırma teorisinin uygulamaya geçtiğini düşünüyor.Böyle düşününce de adınız paranoyacıya çıkıyor.Oysa,paranın her oyunu düzenleyebileceği günlerde yaşıyoruz.Biraz ilerimizde bir ev yıkılıyor.Kentsel dönüşümmüş.Zenginlerin evini yenileme projesinin adı da bu oldu.Sürü psikolojisiyle buna katılıyorlar.O evlerde inşaatlar altında kalan özlemleri,anıları düşünüyorum.O evlerden atılanlarla karnını doyuran kediler anlamaz gözlerle bekleşiyor.Artık o sesleri duymayacağım sokaklara sapıyorum.

 İçimdekilerle sokaklarda 37-Kar yağıyor doya doya.Ama ben soğuk havaları hiç sevmiyorum.Sıkıca sarınıyorum,hiç sakınmadan kar taneleri dökülüyor her yanıma.Sevmeye çalışıyorum ,zorla olmazmış oysa.Eve atıyorum kendimi kombiyi çok açamıyoruz artık.Isınmaya çalışıyoruz .Martı kasabın önünde durmuş,gözünü kapıya dikmiş,kasap dayanamıyor et atıyor.Kedi lokantanın kapısında ,patisini cama vuruyor,miyavlıyor.Yakında konuşmayı öğrenecekler,şok geçireceğiz.Fotoğraflar çekiyorum,inadına çıkan çiçekleri,bir yanlarını kar kaplamış,onlar karı aralamaya çalışıyor.Çiçekler görür mü acaba?Şimdiye kadarki öğrendiklerimizden hayır deriz ama yine de soruyorum kendime.Sokak köpeğim Paspas'ın üstünü örtüyorum,titriyor,yine de patisini veriyor.Başını okşuyorum uzun uzun.Gözlerini dikip bakıyor.Bir onların bir eşeklerin gözlerindeki kulluk yorgunu hüzün içine akıyor insanın.Bilmem ben anlamam diyor biri.Fazla farkında olmak yorucu.Keşke okuma yazma bilmeseydim dediğim zamanlar çok artık.Mutlu olurdum,buna kendiliksiz mutluluk diyorum ben.

 İçimdekilerle sokaklarda 34-Bugün uzun süredir görmediğim nasıl değiştiklerini bilmediğim lise döneminden arkadaşlarla buluştuk.Bir türlü gitmek içimden gelmiyordu.İlk gençlik yıllarından sonraki bedensel gelişmeleri ilginçti.Çok tuhaf duygular içine giriyorsun.Üstelik o dönem aradığım özlediğim bir zaman aralığı da değildi.Düşünsel değişimlerine bakınca çoğunun olduğu yerde,evleriyle ,yemekleriyle özdeşleştiğini  gördüğümde şimdiye dek gelmemekle iyi ettiğimi de anladım.Paylaşacak bir duygumuz kalmamıştı.Yemek yedik bitti.Ben kendi hesabımı ödedim.Aralarında ay olur mu ben öderdim sahteliği başladı.Ben de eğer,insan karşısındakine değer veriyorsa hesabın bir kişiye yıkılmaması gerekir dedim.Aslında haklısın deyip tek tek ödemelerini yaptılar.Yine çıkıntı oldum ama mutluyum.Bu iki yüzlülüğe hiç dayanamam.Pencereme gelip,içeri girmeye çalışan,içeri aldığımda da kucağıma oturup başını yaslayan dost kedim Yosuna araba çarptı ve öldü.Gözlerim onu arıyor neyse ki ,bir camda Konpersita,diğerinde Gece,Bebek ve Tamoş adlı kedilerim sürekli uğruyor.

 İçimdekilerle sokaklarda 33-Havalar soğudu.Elektrik ve doğal gazı düşünerek açıyoruz artık.Sokağa çıkıyorum,ilk rastladığım ayağında terlik,çorapsız ,çöp arabasını sırtlamış bir genç.Ayaklarım buz kesiyor birden.Bu insanlar aldırmayanlar yüzünden bu durumda biliyorum.Sen elinden geleni yaptın,gençliğini,çocuğunun çocukluğunu yaşamının bir bölümünü bıraktın bu eşitsizlikler olmasın diye diyor içim ama hala değişemedim işte.Kendime, bu ülkeye borcun yok ama bu ülkeden alacaklısın desem de haklılığımı kabul ettiremedim hala. 1980 deki kimsesizliğimizi unutamıyorum bir türlü.Beton bir duvarda inatla çıkan otun fotoğrafını çekiyorum,çok seviyorum onları.Bahçemdeki ayrık otlarını seviyorum ve hiç koparmıyorum.Gülleri sevemiyorum bir türlü.Bulutlara bakıyorum hemen.Beni kendi için arayan bir arkadaşım telefonda.Çok acil bir yere yetişmek zorundayım diyorum.Beni kendi için değil,beni benim için arayan kişi arkadaşım .Böyle olunca dostunuzun olması çok zor.En güvendiğim kişiye %5  oranında güveniyorum.Bu orana ulaşan sayısı da çok az.Yolda bir sarman yere uzanıp karnını açıyor.Bu sana çok güveniyorum demek.Karnını okşamadan geçmiyorum elbette.Oğuz Atay'ın Korkuyu Beklerken kitabını hala okumamıştım hemen alıyorum.O bu ülkenin Kafka'sı.

 İçimizdekilerle sokaklarda 32-Havalar bir ısınıp bir soğuyor.Bilimsel araştırmalar arasında iklim kontrolu de var.Dilerim bunu uygulamıyorlardır,aşı şirketleri.Ne giyeceğimi bir süre düşünüyor,değişimle zaman harcıyorum.Isı değişimi anında grip getirir çünkü..Yoldaki kedilere laf atıyorum,nasıl gidiyor der demez  miyavlı yanıt veriyorlar.Sürekli yakınan kazı kazan satan kızın yanına uğruyorum.Orası sosyal bir laboratuar.İnsanların yüzlerini inceliyorum,tek umudun buraya bağlandığını yansıtan yüzlerini.İlginçtir ki,satıcı kız da kendisinden kazı almayanlara ateş püskürüyor,hepsi birbirini kötülüyor.İnsanın ne hale dönüştüğünün kanıtları..Meydanda çocuklar mikrofon uzatıyor,bana da uzattılar.Niçin dedim,Kıyafetleri konuşuyoruz dediler,yerel tvde  yüzünüz çıkar ne güzel ne dersiniz dediler yüzlerine baktım. İşsizlik %20 yi geçti,siz nelerle uğraşıyorsunuz,bu soruları asgari ücretle geçinen birine sorsanıza diye patladım sonunda,İnsanda biraz utanma olur diye söylene söylene uzaklaştım.Sokak köpeğim Paspas'uğradım,sevdim,ayaklarını ayaklarımın üstüne koyup gitmemi engelliyor.Onların sevgisi bambaşka.Ancak,insanı dert etmeden hayvan sevmek de artistik biliyorum.Kedisine kıyafet giydirip gösteri yapanların hayvan sevgisi olduğunu sanmıyorum.Ağır hasta bir toplumda sorgulanacak çok daha önemli konular var ama bu cesaret ister.......

 İçimizdekilerle sokaklarda 31-Bugün kapıyı açar açmaz limon ağacının dibinde tek bacağı kopmuş ölü kedi yavrusuyla karşılaştım.Fotoğrafını çektim üzülürken.Küçük bir çukur kazıp içine koydum,başına da küçücük bir taş.Kedi mezarlığı oldu burası.Çıkıyorum dışarı.Başıma bir ceviz düşüveriyor,bana hediye dedim içimden,üzüntümü anladı ceviz ağacı.Dönüşte gövdesine dokunup teşekkür ederim.Bulutları rahatça görebileceğim sahile yöneliyorum.Bulutlar sırdaşım,her dakika şekil değiştiren nem topakları farklı şekillerde yüzümüze bakar,bizi dinlemek için.Bir aralık buluyorum yoğunluklarında,benim zaman zaman yalvardığım,  dünyayı şikayet ettiğim, adını yalnız benim verdiğim güç orada ..Bugün beni duyarsız yap ne olur diye yalvarıyorum,yalvardığım kendim olmalıyım.Ne olur ayakta kal derim en çok.Sokak köpeğimin sokağına düşürüyorum yolumu.Pati ver der demez uzatıyor patisini.Sıkıyor elimi.Başını okşadıkça içindeki bütün hüzünlerini yüklediği gözlerini bana dikiyor.Köpeklerin gözlerine dayanamıyorum.Kul olmannı bütün ağırlığını taşıyan gözlerine.Kedilere laf ata ata dolaşıyorum.Hepsinden de yanıt alıyorum hemen......