Eylül,yazı ezip geçti.Aşırı sıcağın ardından sıcaklık ve karanlık hava kış koşullarına hızlıca girdi.Eskiden olsa ne olacak canım derdik.Şimdi kara kara ya kaloriferler yanarsa telaşına düştük,fiyatı artırılan doğal gaz düşündürüyor.Düşünmekle ne olur,hiç bir şey.

Kar yağmaya çalışıyor.Niyetleniyor,betonu görüyor,suya dönüşüp vazgeçiyor.Karasızlık ne zor.İçinizden yazmak geliyor ama dandik dünyaya uyum sağlamayı kendinize kabul ettiremiyorsunuz.Arkadaş önerilerine uyup oyunlar oynamayı da arkadaş aramayı da zaman öldürmekle eşleştirince kendi dünyanız kalıyor elinizde.Anlaşılmayacağınızı bile bile aforizmalara sığınıyorsunuz.Yürümek benim için oyun.Sokak hayvanları canlı oyuncaklarım.Bir mağazanın önünde Paspas,diğerinde Garip adlarını verdiğim sokak köpekleri.Her gün başlarını okşuyorum.Yeni yavrulamış kedi,annecik,sesimi duyunca yuvasında çıkıp,yavrularını gösteriyor.İnsana güvenimi yitireli çok oldu.İnsanın doğası güvenilmez.Ama koşullar önu daha tehlikeli yapıyor.Alacağı yoksa,kimse yok.En azından kişisel olarak güvendesiniz.....