Dikiş tedavisi.....Bir zamanlar dikiş yapardım.Sonra makineyi bıraktım.O da bir yaratma biçimiydi.Şimdi yalnızca kafamda yaratılar var.Aldığım ne varsa değişiklik yapıyorum.Son dönemlerde,eski kot pantolonlardan yeni uygulamalar üzerinde düşünüyorum.Ayrıntıya girmeyeyim ama,adı,anılarınızı çantanıza yükleyin,olacak.Bu da tasarıda kalacak büyük bir olasılıkla ama üretilse iyi olurdu.Bugünlerde,Platon'un Devlet'ini yeniden okuyorum.İlk çağda irdelenenleri düşününce 21.yy da nelerle uğraştığımız ağırıma gidiyor.Bir de bulunduğu durumun yararını yaşayanların dertlerini dinlemek var.Kendime söz veriyorum artık son diye,bir türlü olmuyordu.Son günlerde nihayet birine giriştim.Bundan sonra dert dinlemek ücretli dedim.Saati ,yüz elli lira.İsteyen buyursun.Ağzımdan çıkıverdi nasıl bunaldıysam.Analitik düşününce,dert anlatanı yargılamıyor,ayıplamıyor,kınamıyorsunuz ya,çok hoşlarına gidiyor.Ama çöp kutusuna dönüyorsunuz.Eh madem liberal ekonomi kurallarını beğendik,bu da sonucu.Büyük bir olasılıkla bu arkadaş bir daha dert anlatmaya girişmez.Bir de kahve falında aynı kararı aldım.Ay,baktıkların çıkıyor diye diye,oturuyorsun haydi kahve ve fal.Fincan başı yetmişbeş lira,şimdilik dedim.Sanırım bu fal işini de çözümledim.Ama yalnızlığa doğru da dolu dizgin gittiğimin bilincindeyim.Neyse,nasılsa yalnızlığın tüm okullarını bitirdim.

Kadınlar var,eşleri öldükten sonra mal varlığının üstüne konup yaşamları boyunca çalışmadan
yalnızca keyiflerine dalan.Birer de sevgili internetten.Başka dert yok.İnsanın geleceği,doğduğu eve bağlı.Bu sistemler şansla açıklıyor bunu.Oysa,insanın ömrü şansa bağlı olmamalı.Bunun için ilk çağdan beri süregelen ama sürekli tekrara düşen bir insanlık da var.Yüzyıllık yalnızlık....haklıymışsın da gel de bunu bana kabul ettir.Neyse birine telefon ettim.Oyun oynuyorum bakalım biterse dedi.Bekledim.Bitmedi.....Oyuna tercih edildim.Sorun olduğunda koşan ben.O zaman koşma ve söylenme öyleyse.....