İçimizdekilerle sokaklarda 36-Kahve falı nedeniyle arkadaşlarla yine atıştık.Bu kez fincan başı 100 tl dedim,inanmıyorlar içten söylediğime ,biri tamam bak dedi,parası peşin dedim.Siz telveye bu kadar anlam yüklüyorsanız sizden para yolmaları da çok doğal,deyince ama senin falların çıkıyor demezler mi.Bir daha bu konuda benimle konuşmayın deyip kapattım.Annem rahmetli,sen adam olmazsın derdi.Ona göre fal bakıp yolmalıydım önüme geleni.Okuma yazma bilmeseydim haklısın, derdim.Ben babama benzedim.Okumaktan,bilimden yana olan babama.İki yüzlü de olamadım,alıcı satıcı iseniz olmalısınız oysa.Ticaretin,servetlerin ardında da bu vardır.Her servetin ardında cesetler yatar der bir düşünür.Kültür tarihi bunu örnekleriyle doludur.Bugün gelinen noktayı değerlendirmek için de bir kültürel birikim gerektiği açık.Sokak köpeğimiz paspas uyutuldu.Onun yattığı yerden geçerken gözlerim sulanıyor.Bir manda yüreği nakli olsa ilk ben yaptıracağım ama mandalar bile arada bir anlamlı bakardı.

 Kendimizle sokaklarda 35-Havalar nisanda bile soğuk ve yağışlı.İnsan, Tesla'nın atmosferle oynama,ona istediğini yaptırma teorisinin uygulamaya geçtiğini düşünüyor.Böyle düşününce de adınız paranoyacıya çıkıyor.Oysa,paranın her oyunu düzenleyebileceği günlerde yaşıyoruz.Biraz ilerimizde bir ev yıkılıyor.Kentsel dönüşümmüş.Zenginlerin evini yenileme projesinin adı da bu oldu.Sürü psikolojisiyle buna katılıyorlar.O evlerde inşaatlar altında kalan özlemleri,anıları düşünüyorum.O evlerden atılanlarla karnını doyuran kediler anlamaz gözlerle bekleşiyor.Artık o sesleri duymayacağım sokaklara sapıyorum.

 İçimdekilerle sokaklarda 37-Kar yağıyor doya doya.Ama ben soğuk havaları hiç sevmiyorum.Sıkıca sarınıyorum,hiç sakınmadan kar taneleri dökülüyor her yanıma.Sevmeye çalışıyorum ,zorla olmazmış oysa.Eve atıyorum kendimi kombiyi çok açamıyoruz artık.Isınmaya çalışıyoruz .Martı kasabın önünde durmuş,gözünü kapıya dikmiş,kasap dayanamıyor et atıyor.Kedi lokantanın kapısında ,patisini cama vuruyor,miyavlıyor.Yakında konuşmayı öğrenecekler,şok geçireceğiz.Fotoğraflar çekiyorum,inadına çıkan çiçekleri,bir yanlarını kar kaplamış,onlar karı aralamaya çalışıyor.Çiçekler görür mü acaba?Şimdiye kadarki öğrendiklerimizden hayır deriz ama yine de soruyorum kendime.Sokak köpeğim Paspas'ın üstünü örtüyorum,titriyor,yine de patisini veriyor.Başını okşuyorum uzun uzun.Gözlerini dikip bakıyor.Bir onların bir eşeklerin gözlerindeki kulluk yorgunu hüzün içine akıyor insanın.Bilmem ben anlamam diyor biri.Fazla farkında olmak yorucu.Keşke okuma yazma bilmeseydim dediğim zamanlar çok artık.Mutlu olurdum,buna kendiliksiz mutluluk diyorum ben.