İçimdekilerle sokaklarda 34-Bugün uzun süredir görmediğim nasıl değiştiklerini bilmediğim lise döneminden arkadaşlarla buluştuk.Bir türlü gitmek içimden gelmiyordu.İlk gençlik yıllarından sonraki bedensel gelişmeleri ilginçti.Çok tuhaf duygular içine giriyorsun.Üstelik o dönem aradığım özlediğim bir zaman aralığı da değildi.Düşünsel değişimlerine bakınca çoğunun olduğu yerde,evleriyle ,yemekleriyle özdeşleştiğini gördüğümde şimdiye dek gelmemekle iyi ettiğimi de anladım.Paylaşacak bir duygumuz kalmamıştı.Yemek yedik bitti.Ben kendi hesabımı ödedim.Aralarında ay olur mu ben öderdim sahteliği başladı.Ben de eğer,insan karşısındakine değer veriyorsa hesabın bir kişiye yıkılmaması gerekir dedim.Aslında haklısın deyip tek tek ödemelerini yaptılar.Yine çıkıntı oldum ama mutluyum.Bu iki yüzlülüğe hiç dayanamam.Pencereme gelip,içeri girmeye çalışan,içeri aldığımda da kucağıma oturup başını yaslayan dost kedim Yosuna araba çarptı ve öldü.Gözlerim onu arıyor neyse ki ,bir camda Konpersita,diğerinde Gece,Bebek ve Tamoş adlı kedilerim sürekli uğruyor.
17 Aralık 2021 Cuma
14 Aralık 2021 Salı
İçimdekilerle sokaklarda 33-Havalar soğudu.Elektrik ve doğal gazı düşünerek açıyoruz artık.Sokağa çıkıyorum,ilk rastladığım ayağında terlik,çorapsız ,çöp arabasını sırtlamış bir genç.Ayaklarım buz kesiyor birden.Bu insanlar aldırmayanlar yüzünden bu durumda biliyorum.Sen elinden geleni yaptın,gençliğini,çocuğunun çocukluğunu yaşamının bir bölümünü bıraktın bu eşitsizlikler olmasın diye diyor içim ama hala değişemedim işte.Kendime, bu ülkeye borcun yok ama bu ülkeden alacaklısın desem de haklılığımı kabul ettiremedim hala. 1980 deki kimsesizliğimizi unutamıyorum bir türlü.Beton bir duvarda inatla çıkan otun fotoğrafını çekiyorum,çok seviyorum onları.Bahçemdeki ayrık otlarını seviyorum ve hiç koparmıyorum.Gülleri sevemiyorum bir türlü.Bulutlara bakıyorum hemen.Beni kendi için arayan bir arkadaşım telefonda.Çok acil bir yere yetişmek zorundayım diyorum.Beni kendi için değil,beni benim için arayan kişi arkadaşım .Böyle olunca dostunuzun olması çok zor.En güvendiğim kişiye %5 oranında güveniyorum.Bu orana ulaşan sayısı da çok az.Yolda bir sarman yere uzanıp karnını açıyor.Bu sana çok güveniyorum demek.Karnını okşamadan geçmiyorum elbette.Oğuz Atay'ın Korkuyu Beklerken kitabını hala okumamıştım hemen alıyorum.O bu ülkenin Kafka'sı.