Yazacaklarım öykü ya da roman olacak mı bilmiyorum.Ama başlıyorum.

1-İki işte birden çalışarak ,annesinin bir odasına sığınmaktan sevinerek ,sonradan nasıl yapabildiğine şaşırarak alındığı belli olan evlerdendi o.Mütevazi baş eğmeyle konuşlanmış balkonu nefes alınacak yer gibi görünür ama oturulamazdı.Yolla aynı hizada cam demirlerle örülmüş küskün.Sonradan,yolda yaşamak gibi dedi kadın.Girişi kapısı arkada olduğundan ,meydanda olan bir gizliliğe de sahipti.Önceki sahibi de yalnız bir teyzeydi.Şimdiki de.Farkı ,yeni sahibinin ikide birde kendini dışarı atmasıydı.Evin köşesindeki ceviz dikileli on yıl ya var ya yoktu.Ceviz yolun kenarında her yanı izleyerek yerini o kadar sevdi ki,apartmanın boyunu geçti.Kadın,evden çıkar,cevizi alttan izler,gövdesine dokunurdu.Zemin katların girişi farklı.Apartman girişindeki ziller arasında yoklar.Gelen postacı aranıp duruyor.Ama kadın evinin zilini bozdu,çalmıyor.Sesi tanımazsa kapıyı açmıyor.Evin duvarları,insanı sarmalamayınca,sokakta yattığını hissediyor.Sokağın sesleri,,bakışları evin içinde.Bu ,istediğim değil,alabildiğim ev derken yoruluyor.İstediğini aldığı bir zaman dilimi aransa da bulamıyor.