İçimdekilerle sokaklarda 6-Bütün gece süren bir rüya görüyorum.Bir yerden geliyorum İstanbul'a,bulunduğum semte geçiyorum.Arka mahallelerde dolaşıp evimi arıyorum.Sokağı soruyorum.Bir çok yeni binanın yapıldığı yerlerde geziyorum.Bir kadına soruyorum.Ev işleri yapıyormuş.Size yemek yaparım diyor.Sonunda güç bela evin bulunduğu sokağı tanıyorum.Yolda birileri,oğlun seni bekliyor,yattı,çok merak etti ,diyor.Bütün gece evi aramaktan yoruldum.Çıkıyorum.Hava bir kez daha yanıltıyor.Sanki yanılmaya yabancıymışım gibi çatıyorum göğe.Alacak bir şeyler için yokluyorum bilincimi.Yoksa da görünce alırım,hiç yoktan gazete.Çıkmak için bir gerekçe olmalı ya.Yolları değiştirmeye ,yan yollara sapmaya gayret ederek geçiyorum tanıdık caddelerden.Usancımı itmeye çalışarak,marketten aldıklarımı ödemek için kasada bekliyorum.Önümdeki kadın ,eşya yerine koyduğu çocuğunu azarlıyor,yaralayarak hem de.Gitti 50 lira ah gitti diye diye hesabını ödüyor.Oğlunuz mu diyorum.Oğlum,olmayasıca.Gözlerindeki delilik çocuğunkiyle aynı.Hızla uzaklaşıyor çocuğu iterek.Gidecek yeri olmayan yüzüyle annesinin ardına takılıyor çocuk.Çıkışta onları göremedim,izleyecek-tim oysa.Çocuğun yüzü içime işledi.
27 Eylül 2020 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder