İçimdekilerle sokaklarda13-Kanamasın diye kabuklarını kaldırmaya yanaşmadığı yıllara,nasıl olsa gidip kurtulacağım buralardan sanısıyla dayanmıştı.Bir gün artık bu yolun bittiğinianladığında,yollarına kazılmış hendekleri atlayamayacağını,artık dağları mı denizleri mi seveceğini seçmenin kaldığını anlamıştı.Yol bugün tenhaydı.Alt geçidi geçerken kollarını yana sarkıtmış bitkinliği,makyaj görmemiş yüzü gözlerine vurmuş,bakınıyordu.Yanından geçen genç,çok güzelsiniz deyip uzaklaştı.Kadın etrafına baktı,kimse yoktu.Çocuğun gözleri neyi görmüştü ki..Bozuk olmalıydı.Genç kızlığa geçerken duymuştu ne olduğunu.Teyzesi annesine çocuktur,anlamaz aymazlığıyla,bu kime benzemiş kız,çirkin,sen daha  güzeldin gençken,demişti.Annesi yüzündeki hüznü görünce,acımakla teselli etmek arasında bakıp kalmıştı.Bu genç de yanlış görmüş olmalıydı ama içine gülmeler yayıldı.Omuzları bile dikleşti sanki.Bugün üst yoldan gitmeli,çekip götürülen ağaçlar ve  böğürtlen arkadaşlarımla oradalarmış gibi konuştuğum yoldan,günde üç kez evden çıkarken sorardı kendine,dün hangi yoldan gitmiştim.Çantamı da diğer tarafıma geçireyim değişiklik olsun.Hadi sakın düşme o kuyuya,değişme zavallılığına girdiğim kuyuya.Kaç adım tutuyordu bu yol,saymıştım.Bırak hesaplamaları,öğrenemedin yaşamın hesaplara yabancı olduğunu.Yine yine...