İçimdekilerle sokaklarda 9-Koşullarımı kabullenmekte zorlandım,sıcak yaz gecelerinde evde ter içinde boğuşurken,keşke evim dışarı çıkabileceğim bir yerde olsaydı,keşke balkonum da olsaydı diye diye..Ee yok,kendini bunaltınca bunlar gelecek mi? Oysa akşam serinliğinde çıkabilirdim.Bulunduğun duruma tühlenirken,elindekini göremiyorsun.Bir de bu işte,şartların bu diyebilmeli.Diyemezsen,kendine acıman bitmiyor.Bir de iyi koşullara sahip kim varsa kıskanıyorsun.Bunlar ticari gelişim kitaplarına benzedi,kendini kandıramıyorsun.Ekonomik adaletsizliğin nedenlerini biliyorsun çünkü.Keşke okuma yazma bilmeseydim dediğin de oldu.Hele yaptığı evlerde depremde 200 kişinin öldüğü müteahhit yepyeni bir bir ev aldığında sevinçle taşınırlarken ,onca canın aldırmazlığıyla refaha ulaşırken ,kendi dürüstlüğünün ,başkaları  için mücadele etmenin yokluk olarak geri dönmesine isyan ediyorsun.Haklısın ama böyle işteYanlış ülkede doğmuşsun.Haydi iç ilacını......e.a