Terapi 1-Keşke herkes terapilere gidebilse.O parayı bulsa da Oysa düşünce düzeyi ortaçağı aşmamış ülkelerde hastalar ortalarda gezip,kendine ve çevresine zarar verirken terapiye gitmek hala delilik diye yaftalanır.Kimin deli olduğu gerçeği çok tartışılacak bir konuyken üstelik.Organlarımız yıpranırken ruhumuzun yıpranmasını yok sayarız. Çünkü küçük bir grup kime ne yaptığını umursamadan kendine kazanç getirenden yana tavır alır ve diğer insanları da yoksullaştırarak kendine bağlar.Zoraki bağlılıktır bu, elinizdeki küçücük var olanı da kaybetmemek için köleleşirsiniz.Yok ben yapmam diyen,yoksulluğun götürdüklerini bilmeyendir.Ekonomi politik bilimine çok girmeden ama çıkmadan da kırılan yanlarımızla ilgili elimizden gelen onarım biçimlerini konuşmak isterim.Önce nerede bir sorun-suç varsa,onun ardı kocaman bir romandır.Oraya bakmak gerekir önlemek için.Oradaki yaralı uygulamayı onardığınızda sorunu çözersiniz ancak.Tekrar konuya dönüyorum.Keşkelerimiz,kahırlarımızın uzantısıdır.Ruhu yaralanan keşkelerinde kendini suçlar.Oysa ,yapmadığımız,ya da yaptığımız neyse,Onu o günkü biz yaptık.Yaşamı bilmiyorduk,tanımıyorduk.Herkesi de iyi sanıyorduk üstelik.Çocukluk ya da gençlik resminizi önünüze alın.Başını okşayın onun.Karşınıza bir sandalye alıp,sizi  kahreden insanın oturduğunu varsayarak da konuşabilirsiniz.Doğaldır bu.Psikologların bir sözü vardır,kendinizle,eşyalarla konuşun ama eşyalar sizinle konuşmaya başladıysa ruhunuz çok yaralıdır,zedelenmiştir.