İçimdekilerle sokaklarda 22-Bu gün pazara uğruyorum.Meyva ve sebzelerin rengarenk hallerini seviyorum.Her zamanki dostlarım,maydonoz ve roka alıp çıkıyorum.Nasılsa ağır değiller,ara sokaklara dalıyorum.Şimdi müşteri arayan satılık tabelasi ile bir daha görüşmemek üzere gideceğini seslendirmeyen hüzünlü,  gizemli cafenin önündeyim.En iyi dondurmaları yediğimiz,en dolu sohbetleri yaptığımız mekana dostça selamla veda ediyorum.Kapanan dükkanlar,zaman geçirdiğimiz kafelerle yarışırcasına bekleşiyor.Sonunda sokak köpeğime uğruyorum.Gözlerini aralıyor sesimi duyunca.Hadi patiş ver deyince kocaman patisini elime veriyor.Oğluşum diye seviyorum onu.Gözlerini gözlerime dikiyor,bu bakışlar köpeklerde bir de eşeklerde dopdoludur.İkisi de kulluktan yorgun.İçime işliyor.Eşek görmeyeli yıllar oldu.Ama sokak köpeğime uğramadan geçemiyorum.Bir de kesilen ağaçlar.Gövdelerine dokunuyorum.Bir yerlerinden yapraklar çıkarıyorlar.Yürürken gözlerim yolla duvar arasında betonlara inat çıkmış otlar arıyor.Fotoğraflarını çekiyorum.Direnişçi çiçekler diyorum onlara.Doğayı betona bulayanlara direniyorlar.