Kendimizle biz 2-Evlilik kararı alırken,ertık evlensem iyi olur diyordum.O kadar gösterişten uzaktım ki ve de isyankar.Onun için en elverişli kadın olduğumu anlayamadım.Bir de vatanı kurtaracaktık ya..O yaşlarda insan kötülük yapmaz diyecek kadar da saftım.Yaşamamışlık diyelim bir de ailede çok dürüst bir babamın olması.İnsan niye bu kadar dürüst yetiştirdin bizi diye kızar mı babasına.Kızdım bile.Öldükten sonra tabi.Yüzüğümü kendi maaşımla aldım.Gelinlik giymek istemiyordum.Evliliğe inanmıyordum.Çocukluğum öğretmişti bunu.Kot pantolonumla gittim nikah yaptırdık,çıktık.Oysa böyle olunca erkek için ucuz mal oluyormuşsun.Değerin de o kadar.İşe gidiyorum,ev ihtiyaçları,yemek,temizlik,her şey bana bakıyor.Gittikçe evi de ben geçindirmeye başladım.Çocuğuma bakacak kimse de yoktu,annem geldi,eşim olacak adamın umurunda değil.Bir de ideal adamı ya.Dört beş gecede bir eve geliyor.Amacı özgüvenimi yerle bir etmekmiş.Bu bir insanı mahvetmek,öldürmek için en etkili biçim.Gidecek yerim ve çözümüm olmadığını anladığında daha da pervasızlaştı.Şiddeti psikolojikti.Başkası da olamazdı zaten.Yıl 1980.Yurt dışına gitti.Son gece itiraf etti.O da artık gidiyor ya.Nasılsa sorumluluğu yok.Seni bilerek engelledim bile dedi.Anlamıştım.Ondan sonraki yılları psikoloğa bile anlatamadım.Ağlamaya başlıyordum.Anladım ki,kendi değerimizi bilmeden ben yerine biz diyerek büyüyünce böyle oluyormuş.Şimdi saçlarımı okşuyorum bazan.Seni seviyorum diyorum kendime Bunu her gün söylemeyi unutmayın.Devamı...