Yapabildiğiniz her şey için kendinize,yüreğinizde taşıdığınız tanrınıza teşekkür edin.Çevrenize,bunları yapamayanlara bakın.Çok aşağılarda bir tavır gibi geliyor değil mi?Züğürt tesellisi bir bakıma ,ben de öyle düşünürdüm.Fide alın,domates,biber ne bulursanız.Bulduğunuz toprağa ekin,nasıl direndiğine ,inlediğine bakın,tutunmak için nasıl inatlaştığına.Sonra şimdi yaz zaman çok,kendinizle konuşmaya başlayın.Yaralarınızın kabuklarını kaldırın.O kabukla kaldıkça,dipte irine dönüşebilirler.Ne kadar enayilik yaptığınıza,kendinizi nasıl yok saydığınıza,zayıflığınıza yanın yine.Ama sonra,başınızı okşayın.Kendini yok sayan o günkü sizdiniz.En yakınındakileri de o günkü siz üzdü.Onarılmayı bekleme hatası da yaptınız,oysa,kimse kimseyi onarmak için zaman kaybetmez,hazıra konmak,karşısındakini kendi kuklasına çevirmek ister.Elbette kendi için.Yani herkes,kendi yoluna gider.Çok idealleştirmiştin her şeyi.Evliliği de dostluğu da.Oysa bunlar birer deneymiş.Geçmişe hiç özlem duymam.bugün ulaştığım sonuçları da o gün bilemezdim.Canınıza yazık, yapmayın.