9 Temmuz 2018 Pazartesi

Ben denize başlayıncaya kadar hava yine bulutlandı.Artık yarının ne olacağı belirsiz.Ertelemenin de sonu bu.Havayı yakaladığın anda gitmek gerekiyor.Öyküyü de erteliyorum.Ceviz ağacı,arkadaşım olacak.O gidemiyor ama olduğu yerden memnun.Ben olduğum yerden memnun değilim ama gidemiyorum.Dertleşeceğiz bir süre.Ben ona içimi açacağım,o dinleyecek.Korkarım onu da kendime benzeteceğim.Yoksa ona da sebep olmasam mı?Dallarının kesilmesinden korkuyor en çok.Belki de onun olduğu yerde kalma mutluluğunu kıskanıp,dallarını kestireceğim öykünün sonunda.Gerçekte ise kıyamam ona.Gelip geçtikçe dokunurum,halini sorarım.Yalnızlıkta ağaçlarla dost olun,söyleşin onlarla.Dinlerler sessizce,kendilerine hoşnutluk payı çıkarmazlar insanlar gibi.Kedilerle de sohbet edin,aynı yakınmaları duyduklarında uzaklaşırlar.Bu ,oturup durma,bir şeyler yap demektir.Kediler gerçekçidir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder