İçimdekilerle sokaklarda 27--Bugün kapıyı açar açmaz ağacın altında gördüğüme şaşırdım.Küçücük,göbek kordonu görünen bir yavru kedi ölüsü.Üzüldüm,bakındım,anne neredeydi?Korunaklı bir yere çekilmiş,koruduğu yavrularıyla koyun koyuna uyuyor.Hemen süt aldım,ılıtıp koydum,tıslıyor yavruları için elbette.Konuştum uzun uzun.Onlar ses tonundaki frekanstan anlıyor sanırım.Dost musun,düşman mı.Kana kana içmeye başladı.Kendim içer gibi sevindim.Her gün anneye mama veriyorum,yavrularına sarılarak,hem yiyor hem bakıyor.İnsanlardan ümidimiz bitince hayvanlara daha düşkün olduk galiba.Ama,insanı hiçe sayan bir hayvan sevgisini de gerçekçi bulmuyorum.Bir ülkedeinsan hakları,gelir dağılımı dengesi önemseniyorsa hayvan hakları kendiliğinden oluşur bence.Cadde boyunca büyük parktan geçerken kuşların seslerini dinliyorum durup.Karşılıklı konuşmalarından bir şeyler yakalamak istiyorum,ne söylüyor olabilirler?Bizler, yorumu kendi dünyamızdan yapacağız elbette ve eksik olacak hep.