Bayrammış............
Alışılmış,ezberlenmiş neşelenmelere çoktan sırtınızı dönmüşsünüzdür ama komşularınızın kapıları çalındıkça,bir gariplik çöker içinize.Hava da ağır mı ağır üstelik.Boşalsa ,bir ağlasa,kurtulacak.Beni de kurtaracak,bilmiyor.Birlikte nefesimizi sıktıkça sıkıyor.Alışılmış bir iki telefon geliyor,bayık yanıtlar veriyorum çaresiz.Bir yandan da kıskanmıyor değilim.İçinde bu kadar kolay bayram yapmayı,samimi olanları az ama inanmayı,yaşadıklarını yeterli bulmayı,bir şeycikler üretmeden böbürlenmeyi,baklava alıp gülüşmeyi,altı boş bir geleceğe güvenmeyi,olanları kabullenmeyi,şansa bırakmaları,kadere bağlamaları...İlkokulu bitirip kuytu bir köşede yaşamayı bile kıskandığım oluyor.