Başarabilirsem,size,her şeyin çift olmalara ayarlandığı dünyada,yalnız olabilmenin ne olduğunu,yaşamdan küçük örneklerle anlatmaya çalışacağım.Kazara kalınan yalnızlık değil sözünü ettiğim.Belki başta beim seçimim değildi diyelim.Öyle ya,böyle şartlanmamıştık.Sürüden ayrılanı,kurt kapar korkusuyla, büyüdüğümüzü sanmıştık.Köprülerin altından sular aktıkça ve götürdükçe birşeyleri de aslında herkesin yalnız olduğunu gördüm.İnsanlar,yalnızlıkla nasıl başedeceğini bilmiyor ve korkuyordu.Başetmek,alışılagelmişlikle kullanıldı.Aman ya yalnız kalırsam korkusunun yoğun şiddetinden.Sözünü ettiğim,kimsesiz dağlara kaçmak da değil elbette.Dilediğin zaman,insanlarla olma hakkını kendinde bulmaktan söz ediyorum.
Yani biri aradığında,yalan uydurmadan,bu gün kimseyle olmak istemiyorum,canım istemiyor diyebilmekten.Zaten böyle dediğinizde,sizinle kalacaklar,gerçekten sizinle olabileceklerdir.Yalnızlık maceralarına devam edeceğim.Kalabalıklara karışma zamanınız,sizin seçiminiz olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder